NL
buddies
Voor mijn blog dat ik 1x per maand wil schrijven in verband met mijn boek ‘Cliffhanging de Waanzin voorbij’ heb ik een lijstje met onderwerpen. Nu komt dit voor ons allemaal belangrijke onderwerp ‘Buddies’ aanbod.
In mijn vorige blog had ik het erover hoe een boek geschreven door een ‘lotgenoot’ mij destijds heeft geïnspireerd en gemotiveerd om mijn ‘ziekte’ terug te dringen. Dit met alle middelen die voor mij beschikbaar waren en wat mijn ‘Hart’ koos, zonder mijn ‘verstand’ te veel uit te willen schakelen (dat zou vechten tegen de bierkaai zijn).Vorige maand ben ik een ander bijzonder boek opnieuw gaan lezen. Het geweldig eerlijk, dapper geschreven boek ‘Mijn dinsdagen met Mori.’ Hierdoor wist ik dat mijn blog over het belang van buddies een verwijzing naar dit boek zou gaan bevatten.
Ik testte op internet naar welke websites het woord ‘buddies’ je leidt. Tot mijn grote verbazing bestaat er nu daadwerkelijk een stichting waar men goed opgeleide buddies kan vinden. Deze buddies zijn er om iemand bij te staan in een terminale fase. Ik had niet goed naar de naam van de website gekeken. Mijn aanname was dat deze ‘stichting buddies’ was, daar dit bovenaan stond. Tot mijn grote verbazing ging het uitsluitend over de ziekte A.L.S., waarvoor deze stichting in het leven is geroepen.
De ziekte welke Mori had, waardoor hij stervende was. Waardoor Mitch Album op dinsdagen bij hem kwam en het boek ‘mijn dinsdagen met Mori’ is gaan schrijven. De ziekte A.L.S. is niet het hoofdthema van dit boek. De heftig fysiek en emotionele gevolgen door deze ziekte worden goed weergegeven, zonder dat je als lezer mee lijdt.
Mori heeft veel boodschappen voor de wereld en op de dinsdagen welke hij in zijn laatste levensfase met zijn voormalige student en inmiddels schrijver Mitch doorbrengt, deelt hij heel veel wijsheid. Deze blog gaat niet over al die wijsheden.
Deze blog gaat over ‘buddies’ die je nodig hebt op momenten in je leven als je het even, of blijvend, gedeeltelijk of geheel, fysiek en of geestelijk, niet meer allemaal zelf aan kunt. Eigenlijk hebben we allemaal, ongeacht onze omstandigheden, echte buddies nodig in het leven en is het goed om buddies voor anderen te kunnen zijn. Dat even terzijde.
Een boodschap die ik mee geef in mijn boek en de voorbeelden hiervan ruimschoots aan bod laat komen in mijn verhalen is, net als een boodschap van Mori: ‘verzamel hulp om je heen’!
Hieronder een stukje tekst uit mijn Cliffhanger dat ik heb geschreven ter inleiding van mijn parels uit mijn dagboek, pagina 78:
II Met hulp de leiding behouden over eigen leven
Het is de kunst om een omschakeling te maken in je gedachten over hoe je de leiding kunt behouden over je eigen leven. In principe wil je alles zelf kunnen en wel zo lang mogelijk. Op het moment dat er iets gebeurt waardoor dit niet meer kan, helpt het om dwars door die frustratie heen te gaan, te onderkennen en te erkennen en van daaruit te bezien wat nog wel kan en waarbij je hulp nodig hebt.
Mensen vinden het doorgaans fijn om een ander te kunnen helpen. Het wordt ons ook aangeleerd om dat vooral fijn te vinden en niet om hulp behoevend te zijn. Bij mij hielp de gedachte ‘dat als ik het fijn vind om een ander te kunnen helpen, dan zal een ander dat ook fijn vinden, dus als ik een ander om hulp vraag, doe ik die ander een groot plezier.’ Ik leerde werkelijk te genieten van al die hulp en blije en dankbare gezichten om mij heen te zien. Bonus was dat mijn genezing hierdoor optimaal ingezet kon worden. Ik was en ben dankbaar voor elke vorm van hulp, ondersteuning, verzorging en aandacht die ons in die tijd is geboden. Hierdoor had ik de neiging om alles uit mijn dagboek te plaatsen in mijn boek, omdat ik al die momenten erin beschreven heb.
Toen begin 2014 het lange traject van chemo’s startte kreeg ik direct een flinke terugslag. Dit kwam nog eens bovenop de terugslag dat mijn rug opnieuw gebroken was en ik toen voorlopig in een brace en rolstoel moest vertoeven. Ik kwam weer in het ziekenhuis te liggen. Gelukkig maar twee nachten. Mijn man bleek al oververmoeid van alles wat wij al achter de rug hadden en werd het nog meer bij de gedachte wat ons nog te wachten stond. Ik besefte dat wij dit niet samen op deze wijze vol gingen houden. Dat wij ondanks de fijne hulp van vriendinnen en kinderen en buren, iemand nodig hadden die er minstens vier dagen per week voor mij kon zijn om mij met oh zo veel handelingen te helpen. Ik gooide hier en daar wat visjes uit of er iemand was die dit zou willen, kunnen en beschikbaar zou zijn. Ongelooflijk, diezelfde dag nog werd ik voorgesteld aan een vrouw van mijn leeftijd die dolgraag deze taak op zich wilde nemen. Wij hadden direct een goede klik. Ik beschrijf in mijn boek hoe wij dit samen hebben beleefd en hoe wij samen leerden van elkaar. Ik kon hierdoor ‘Leven’.
Voor deze blog zocht ik nog even meer info over het boek van Mitch Albon en zo kwam ik bij de film die is gemaakt over ‘Tuesdays with Mori.’De film wordt aangekondigd door Oprah W, ik vertaal deze aankondiging daar het aansluit op wat ik in deze blog wil vertellen: ‘Om een bestseller te kunnen schrijven die al jaren loopt, moet het verhaal een connectie hebben met velen. Het moet resoneren met al onze levens. Wij lijken allemaal op Mitch. Ons leven gaat te snel, in een flits, voorbij. Mitch werd gezegend om zijn oude leraar Mori opnieuw te kunnen ontmoeten en leerde van hem de diepere betekenis van het leven.
De boodschap van Mori is ‘leven gaat over lesgeven en leren.’ ‘Als je leert dan geef je ook les, als je ontvangt dan geef je ook.’
Ondanks dat Mori stervende was leerde hij ons over ‘Leven’.
Als we goed opletten, dan vinden wij in onze eigen levens allemaal Mori’s’. Aldus Oprah W. Ik vul Oprah aan met ‘en ontdekken wij dat wij Mori’s kunnen zijn voor anderen’.
Dit is wat mijn buddie Jeanette en ik in dat jaar 2014 hebben beleefd met elkaar. Wat hebben wij veel van en met elkaar geleerd en bij elkaar geheeld. Hiervoor moesten wij ons veilig voelen bij elkaar en durven delen wat er ook maar speelde.
Doordat Jeanette veel bij mij was en hand en spandiensten kon verlenen, kon mijn man op zijn eigen wijze mijn buddie zijn zonder eraan onder door te gaan (al bleef het een zware tijd voor hem) en ook naar zijn werk toe gaan. Konden onze kinderen en vriendinnen hun eigen buddieschap op hun eigen unieke wijze met mij delen. Ieder zo haar/zijn eigen talent om te geven en te ontvangen. Verborgen in de ‘Parels uit mijn dagboek’ in deze Cliffhaning de Waanzin voorbij, vind je in mijn ervaringen deze wijze lessen.
Als kers op de taart is mijn lieve buddie, Jeanette Boonstra, haar eigen onderneming begonnen. Geïnspireerd door de ervaringen met mij en ons, waarbij zij haar unieke talent ontdekte. Dankbaar zijn wij dat zij zich nu voor anderen in kan zetten en hierdoor nog meer ‘Leeft’. Je vindt haar op mijn pagina ‘links’ of bij www.zorgmatch-putten.nl
Ik ben blij en dankbaar dat in deze extreem rumoerig drukke tijd van bestaan in onze maatschappij, het belang van een ‘buddie’ te moeten hebben, steeds meer aan het licht komt.
Wees alert dat je een ‘buddie’ bent voor je naasten, buren, collega’s en een passant op straat en zij voor jou. Geniet van ‘mens’ zijn.
Harte mens groet
Monica
EN
buddies
For my blog, which I want to write once a month in connection with my book Cliffhanging de Waanzin voorbij (Cliffhanging: Beyond Madness), I have a list of topics. Now it’s time for the topic of ‘Buddies’, which is important to all of us.
In my previous blog, I talked about how a book written by a “fellow sufferer” inspired and motivated me at the time to reduce my “illness.” I did this with all the means available to me and what my ‘heart’ chose, without wanting to shut off my “mind” too much (that would be fighting a losing battle). Last month, I reread another special book. The wonderfully honest, bravely written book ‘My Tuesdays with Mori’. This made me realise that my blog about the importance of buddies would include a reference to this book.
I searched the internet to see which websites the word ‘buddies’ would lead me to. To my great surprise, there is actually a foundation where you can find well-trained buddies. These buddies are there to assist someone in the terminal phase. I hadn’t looked closely at the name of the website. I assumed it was the “buddies foundation” because that was at the top of the list. To my surprise, it was exclusively about ALS, the disease for which this foundation was created.
The disease that Mori had, which was killing him. Which is why Mitch Album visited him on Tuesdays and started writing the book ‘My Tuesdays with Mori’. ALS is not the main theme of this book. The severe physical and emotional consequences of this disease are well portrayed, without making the reader suffer along with the characters.
Mori has many messages for the world, and on the Tuesdays he spends with his former student and now writer Mitch during the final phase of his life, he shares a great deal of wisdom. This blog is not about all that wisdom.
This blog is about the buddies you need at times in your life when you are temporarily or permanently unable to cope, either partially or completely, physically and/or mentally. In fact, regardless of our circumstances, we all need real buddies in life, and it is good to be able to be buddies for others. But that is beside the point.
A message I convey in my book, and which is abundantly illustrated in my stories, is the same as Mori’s message: ‘gather help around you’!
Below is an excerpt from my Cliffhanger that I wrote as an introduction to my pearls from my diary, page 78:
II Maintaining control over your own life with help
The trick is to change your mindset about how you can stay in control of your own life. In principle, you want to be able to do everything yourself for as long as possible. When something happens that makes this impossible, it helps to push through that frustration, recognize and acknowledge it, and then look at what you can still do and where you need help.
People generally enjoy being able to help others. We are also taught to enjoy helping others and not to be in need of help ourselves. What helped me was the thought that ‘if I enjoy being able to help others, then others will enjoy it too, so if I ask someone for help, I am doing them a big favor.’ I learned to truly enjoy all that help and to see the happy and grateful faces around me. The bonus was that this allowed my healing process to be optimized. I was and am grateful for every form of help, support, care, and attention that was offered to us during that time. Because of this, I was tempted to include everything from my diary in my book, because I had described all those moments in it.
When the long process of chemotherapy started in early 2014, I immediately suffered a severe setback. This was on top of the setback that my back was broken again and I had to stay in a brace and wheelchair for the time being. I ended up back in the hospital. Fortunately, only for two nights. My husband was already exhausted from everything we had been through, and the thought of what was still ahead of us made him even more tired. I realized that we couldn’t keep going like this together. That despite the wonderful help from friends, children, and neighbors, I needed someone who could be there for me at least four days a week to help me with so many tasks. I put out feelers here and there to see if anyone would be willing, able, and available to do this. Incredibly, that same day I was introduced to a woman my age who was eager to take on this task. We hit it off right away. In my book, I describe how we experienced this together and how we learned from each other. This allowed me to “live.”
For this blog, I looked for more information about Mitch Albon’s book and came across the film made about ‘Tuesdays with Mori.’ The film is announced by Oprah W, and I am translating this announcement because it ties in with what I want to say in this blog: ‘To write a bestseller that has been around for years, the story must connect with many people. It must resonate with all our lives. We are all like Mitch. Our lives pass too quickly, in a flash. Mitch was blessed to meet his old teacher Mori again and learned from him the deeper meaning of life.
Mori’s message is ‘life is about teaching and learning.’ ‘When you learn, you also teach; when you receive, you also give.’
Even though Mori was dying, he taught us about ‘Life’.
If we pay close attention, we will all find ‘Moris’ in our own lives. So says Oprah W. I would add to Oprah’s words: ‘and we discover that we can be Moris for others’.
This is what my buddy Jeanette and I experienced together in 2014. We learned so much from and with each other and healed each other. To do this, we had to feel safe with each other and dare to share whatever was going on.
Because Jeanette was with me a lot and could lend a helping hand, my husband could be my buddy in his own way without going under (although it remained a difficult time for him) and also go to work. Our children and friends could share their own unique friendship with me. Each with their own talent for giving and receiving. Hidden in the “Pearls from my diary” in this Cliffhanging Beyond Madness, you will find these wise lessons in my experiences.
The icing on the cake is that my dear buddy, Jeanette Boonstra, has started her own business. Inspired by her experiences with me and us, she discovered her unique talent. We are grateful that she can now dedicate herself to others and, as a result, ‘live’ even more.
I am happy and grateful that in these extremely turbulent and busy times in our society, the importance of having a ‘buddy’ is becoming increasingly apparent.
Be aware that you are a buddy to your loved ones, neighbors, colleagues, and a passerby on the street, and they are yours. Enjoy being human.
Warm regards,
Monica